Hunt: Showdown 1896 - Bark, Bone and Blood PC - DLC Key

Kruipend door sneeuw en maden, uitglijdend over bloed en ijs. Het was hun eerste winter en hun eerste herinnering, die eindigde met de warme, wilde adem van een jonge, hongerige wolf. Maar de wolf had medelijden met het magere hapje en nam het mee naar huis om het groot te brengen.

De welpen deelden gretig hun warmte, en de ouderen deelden gul hun voedsel. Zowel ouderen als jongeren probeerden tevergeefs het kind te leren jagen, maar toch groeide de baby sterk op tijdens zijn kindertijd. Op een nacht verdween het wolvenkind, wat de roedel vier dagen lang zorgen baarde. Op de vijfde dag keerde het kind terug en sleepte de lijken van een dozijn hebzuchtige houthakkers één voor één terug naar het hol. Dit vulde de magen en hield de moed van de roedel wekenlang op peil, maar het respect dat het opleverde, duurde minder dan een seizoen. De oudere wolven stierven, en de jonge welpen moesten op eigen kracht een territorium zoeken en hun eigen roedels vormen. Zo werd het kind, nog niet eens een puber, opnieuw een wees.

Dorpelingen kwamen op zoek naar het hoofd van het wolvenkind; hun kogels en vuur verwoestten het bos. Ze joegen het kind vele seizoenen lang ver, ver van huis – seizoenen van angst die het vlees van de botten van het wolvenkind afschraapten. Wanhopig en verwilderd scheurden ze de keel open van het eerste wezen dat ze tegenkwamen en smulden er gulzig van. Hun zintuigen kwamen langzaam terug en begroetten hen met een vertrouwde geur: dit was een van hun oude wolfsbroeders. Een gehuil doorboorde de wind, als waarschuwing voor een jacht. De wolfman rende snel, gesterkt door een stevige maaltijd.

Verzwakt van hart maar sterk van lichaam trok de wolfman zich terug in de bergen, nog steeds van alle kanten achtervolgd door zijn oude, onverzettelijke familie. Op de hoogste bergtop was er geen plek meer om heen te vluchten. De wolfman kon hier sterven, gebukt onder de schuld van verraad, of zich met tanden en bloed van de schande bevrijden. En zo daalde Iron Bark af van de bergtop, met een volle buik en de huid verwarmd door vachten die hij tijdens de klim nog niet had gedragen.