Hunt: Showdown 1896 - It Takes a Rogue PC - DLC Key

Deze DLC bevat één jager, twee wapens, één verbruiksitem en één avatar:

- The Ironclad (jager)

- Such Is Life (Mosin-Nagant Avtomat)

- Widow's Son (Pax Trueshot)

- Make a Rise (Vitality Shot)

- The Ironclad (avatar)

Afkomstig uit de chaotische woestenij van het oude Australië, hield The Ironclad zich de jaren sinds zijn vermeende dood op de achtergrond. Maar toen hij ontdekte wat er in Louisiana gebeurde, wist hij dat het tijd was om zijn oude harnas weer aan te trekken.

The Ironclad geeft niets om zaken als heimelijkheid of subtiliteit. Deze Mosin-Nagant Avtomat is zijn favoriete manier om te laten zien hoe meedogenloos de dood kan zijn. De kogelregen van het geweer trekt zich niets aan van waar zijn slachtoffers voor staan.

Toen de autoriteiten zijn vader doodslagen alsof het hun dagelijkse werk was, keek The Ironclad hulpeloos toe hoe zijn moeder werd verwoest door verdriet. Hij verspreidt haar pijn via deze Pax Trueshot, die zij hem schonk vlak voordat hij zijn eigen dood in scène zette.

Soms dwingt het leven je te bewijzen hoe ver je bereid bent te gaan voor datgene waarin je gelooft. The Ironclad gebruikt deze Vitality Shot wanneer hij zich de kick wil herinneren van het weer tot leven komen, nadat hij al had geaccepteerd dat hij voor zijn zaak was gestorven.

Ze noemden hem niet voor niets The Ironclad, en de bayou stond op het punt te ontdekken waarom.

Bij zijn aankomst besefte Edward Kelly dat de geest van Australië alleen al de meeste van deze Hunters zou hebben opgeslokt en vervolgens weer uitgespuugd – en dat zonder de hulp van monsters. Zijn thuisland was anders geweest dan deze Incursion, natuurlijk, maar het had hem ook perfect voorbereid op de Jacht. Hij wist al hoe hij een ingewikkeld gevecht met de elementen, die er altijd op uit waren je te doden, te slim af kon zijn. Hij wist al hoe hij een gevecht moest beginnen, en nog beter, hoe hij er een moest beëindigen.

Maar bovenal wist hij hoe hij ongegronde autoriteit moest bestraffen met de kracht van een hele groep mensen die hadden besloten dat het genoeg was geweest.

Hij had verhalen gehoord over deze plek die hem maar al te bekend in de oren klonken. Het bleek dat misbruik van machtsongelijkheid in elk land wel voorkomt. Het gerucht ging dat er hier een op macht beluste sheriff zat met een gruwelijk verleden, en een gek geworden generaal die de weg kwijt was geraakt en anderen daarvoor strafte. En dat waren nog maar een paar voorbeelden van vele.

Zie je, Edward was misschien wel een geharde crimineel, maar dat was nu juist het punt. Iemand had hem zo gemaakt. Hem er keer op keer in geslagen. Zijn familie pijn gedaan. Zijn vrienden pijn gedaan. Hem pijn gedaan. Hem veranderd. Hem geïnspireerd om het harnas en de mantel aan te schaffen die hem zijn reputatie opleverden. Mensen zoals deze sheriff en generaal waren de reden waarom zo’n specifiek soort waanzin welig tierde. Ze koesterden het als boze jongetjes die een eindeloos spelletje politie en boeven speelden. Het was het laatste wat een plek als deze nodig had.

Hij hoopte dat ze zijn naam zouden leren kennen voordat hij hen zou vinden. Hij hoopte dat ze erachter zouden komen wie hij precies was, en wat hij had aangericht bij mannen net als zij, en wat hij ongetwijfeld zou doen zodra hij hen had gevonden. Hoe zag gerechtigheid eruit op een plek als deze? Edward vermoedde dat het aan hem was om dat te bepalen, en hij moest toegeven dat het hem een geweldige kick gaf.

Het was tijd dat The Ironclad hen allemaal zou laten zien wat een bushranger in zijn mars had.