Hunt: Showdown 1896 - Last of the Herd PC - DLC Key

Deze DLC bevat één jager, twee wapenskins en één consumable-skin:

- Plains Warden (jager)

- Herd Thinner (jachtboog)

- Bison’s Leg (Centennial Shorty)

- Thunderbird’s Cry (dynamietbundel)

Plains Warden

In een land waar mythen werden uitgeroeid, uitgehouwen en achtergelaten om te rotten in stapels schedels, legde Plains Warden een eed af: om de pijl van de natuur te worden. Om de verdoemden te doorboren die niets anders dan verrotting en olie in hun hart koesteren. Om de kuddes te gedenken die niet langer rondzwerven.

Herd Thinner

Deze jachtboog werd ooit gebruikt voor het grotere goed, om zieke buffelkuddes uit te dunnen. Toen de bizons verdwenen waren, nam Plains Warden dit instrument van genade op zich. Zijn snik klonk opnieuw in Mammon’s Gulch, want is het niet barmhartig om de Corrupted terug naar de hel te sturen?

Bizonbeen

Plains Warden put zijn kracht uit het land en de wezens die erin verblijven. Symbolen uit de natuurlijke wereld sieren deze Centennial Shorty, waardoor het land de kans krijgt om terug te vechten.

De kreet van de dondervogel

Deze Dynamite Bundle kondigt zich aan met een brul als bliksem die de hemel splijt. Gemarkeerd door Plains Warden, zodat de slachtoffers op hun laatste moment precies zouden weten wie hen had gedood. Het is een eerbetoon aan het mythische beest wiens vleugels de hemel verduisteren.

Toen de schijnbaar oneindige kuddes buffels waren gereduceerd tot hopen rottende kadavers, stond Levi Anspach alleen om de slachting te betreuren. Hij had een leven lang in harmonie met deze dieren geleefd. Nu het evenwicht was verstoord, was hij op zichzelf aangewezen, met een geweer en zonder doel. Hij zwierf over de vlakten, op zoek naar bizons die de jagers misschien hadden gemist. Maar dat eens zo ongetemde land werd uiteindelijk geketend door spoorwegen. Het waren de treinen die nu het snelst reden, en hun passagiers met hun stalen blik keken ver en schoten onbeperkt. Uiteindelijk werd hij gedwongen de waarheid onder ogen te zien: zijn manier van leven was vermoord, en hij zou ofwel een nieuwe weg moeten vinden, ofwel samen met die manier van leven ten onder gaan.

Levi koos voor de moeilijkere weg. Hij keerde zich naar het westen en ging op zoek naar wetteloze oorden. Er brandde een drang naar vergelding in zijn ziel. Hij vond daar uitlaat in geweld. Hij spijkerde schaamteloze huidenjagers vast aan wagenwielen en stuurde ze op weg naar grensstadjes. Zijn legende groeide naarmate de lijken zich opstapelden en paarden en vee werden losgelaten om door de prairielanden te zwerven.

Terwijl hij zijn pad van vergelding bewandelde, trof hij veeboeren en vee aan die waren verschroeid en in brand stonden rond een eenzame bergketen: Mammon’s Gulch. Een woeste massa sintels trok over de horizon. Monsters uit mythen en legendes die verder reikten dan de overleveringen van welke stam dan ook die hij kende, leken in deze vallei te woeden. Hij bevond zich in een nieuwe legende, met een nieuwe haat en een nieuwe hoop dat sommige dingen in zijn stervende wereld nog steeds rechtgezet konden worden.