Hunt: Showdown 1896 - Taker of Trophies PC - DLC Key

Deze DLC bevat één jager, twee wapens en één gereedschap:

- Skull Taker (jager)

- Hidden Strike (Krag-sluipschutter)

- Liar’s Bite (Sparks-pistool)

- Snake in the Grass (berenval)

Skull Taker

Skull Taker wordt gedreven door een oeroude trots. De trofeeën in zijn verzameling zijn allemaal veroverd terwijl zijn prooi nog ademde. De runen die in zijn masker zijn gegraveerd, zijn bedoeld om het meest woeste en wilde wild naar zijn jachtgebied te lokken.

Verborgen Aanval

Angst sijpelt door tot in de botten en vervloekt iedereen die ze als snuisterij zou willen nemen. Hoe groter de paniek voor de dood, hoe zwaarder de vloek. Met deze Krag-sluipschuttersgeweer laat Skull Taker geen moment van angst bij zijn prooi doorschemeren.

De beet van de leugenaar

Sommige Jagers scheppen op over het uitschakelen van een Doelwit. Ze verfraaien verhalen over vuurgevechten en het verslaan van monsters. Als ze geen trofee of bewijs hebben, schiet Skull Taker met dit Sparks-pistool een kogel af op de bron van hun leugen.

Slang in het gras

„De ondergang van de dagdromer komt wanneer zijn hoofd in de wolken is en zijn voet op een slang staat.“ Skull Taker heeft deze Bear Trap gemaakt om jagers te straffen die te druk bezig zijn met het tellen van hun buit om hun omgeving op te merken.

Schedels worden al als trofeeën bewaard sinds holbewoners voor het eerst leerden om knuppels te hanteren. Ze zijn het ware bewijs van de waarde van een jager en wegen zwaarder dan welk mondeling verslag van gedode prooien dan ook. Om deze reden vielen jagers stil zodra Skull Taker een hut binnenkwam. Hij droeg schedels die getuigden van een leven gewijd aan de kunst van het doden van beesten, waarvan sommige zo zeldzaam waren dat de meeste mensen ze al lang waren vergeten. De botten zelf vertelden deze verhalen. De klauw aan zijn riem vertelde over een week lang het beklimmen van ijskoude bergtoppen om de keel van een reusachtige arend door te snijden. De sabeltanden op zijn rug legden een legende vast: Skull Taker die op een door storm geteisterde vlakte het laatste exemplaar van een soort doorboorde met een primitieve speer.

Nadat hij de wereld had afgestruind op zoek naar steeds zeldzamere prooien, raakte Skull Taker in wanhoop. Er waren geen mythen meer die hij kon jagen. Zijn jachtpartijen werden ritueel, gevaarlijker. Hij spoorde narwallen op, sneed hun hoorns af en gebruikte die om ijsberen te spietsen. Hij scheurde anaconda’s doormidden boven ceremoniële vreugdevuren. Hij ontdeed wolven van hun ingewanden, sleepte de karkassen de bergen op en legde ze in pentagrammen om grotere prooien op te roepen.

Elke occulte moord gaf hem visioenen die hem naar het zuiden leidden. Daar vond hij sporen van wezens die gigantisch waren. De lucht om hen heen was vergiftigd door de stank van het kwaad en bedorven vlees. Vissers spraken over angstaanjagende kreten en gekrijs die de nacht vulden. Skull Taker achtervolgde de verschoppelingen die dit gebied betraden. Hij ving verhalen op over een prehistorische alligator die kolkte van teer en bliksem. Er werd gefluisterd over een spin die groot genoeg was om buffels te doden en over demonen die vuur opriepen.

Uiteindelijk wist Skull Taker een van deze Jagers in de val te lokken. Hij stal de rituele injectie die hem toegang gaf tot een onuitputtelijke bron van prooien. Een etterend paradijs dat hij zijn thuis kon noemen, wachtte op hem.